Films

Toegegeven, ik heb een zwak voor erotische films uit de jaren zeventig. "Your daddy's movies, you never forget your first time", titelt een engelstalige site. En ik begreep heel goed wat ze bedoelden. De adrenaline die door de aderen stroomt als je op de tippen van je tenen de werkkamer van papa binnensloop. Die adrenaline die zich vermengde met het jonge testosteron, en zich in indrukwekkende verstijvingen vertaalde -althans naar de maatstaven van toen.

De films waren ook gewoon van een betere kwaliteit. Het was de tijd dat serieuse regisseurs zich nog op het pad van de erotische film waagden. In de jaren tachtig is het allemaal verkeerd gelopen, toen de eerste de beste vent met een videocamera zijn ex op beeld vastlegde. Weg belichting, weg realistische kleren, gedaan met het scenario.
En dan de vrouwen. In de jaren tachtig zat ik gelukkig op kot en had minder toegang tot video's, maar eerder the real thing. Want wat er aan video's uitkwam, was ronduit triestige amerikaanse rommel. Geblondeerde en gefrituurde californiennes die zonder enig medeleven hun nummertje opvoerden. De enige emotie in hun blik heette "dollar".

Brigitte-Lahaie Terwijl je althans de indruk hebt dat in de sexy films van de jaren zeventig, de acteurs en actrices er zelf enig plezier aan beleefden. De grootste voorbeelden uit die tijd - denk aan Clinique des Fantasmes of La Chaleur de Saint-tropez - gaven je de indruk dat de camera eerder toevallig een compleet uit de hand gelopen heet feestje geregistreerd had. Het lijkt alsof de actrices de time of their life beleven, en met volle teugen genieten van wat hen aangereikt wordt. Emotie, extase, plezier. Kijk maar eens goed in de ogen van een Catherine Menard of een Brigitte Lahaie (foto) in een film van Gerard Kikoine: mij kun je niet overtuigen dat ze het enkel voor het geld deed.

Lees verder: Gered door een webcam en P2P