De Ya-Ya zusters in de bloei van hun leven

Thornton, Louisiana 1930

De vierjarige Teensy belandt bij de dokter nadat ze zichzelf wou bewijzen door een pecannoot in haar neus te stoppen, die ze er niet meer uit kregen.

In de wachtkamer ontmoet Teensy Vivi, die last heeft van haar oren. Vivi wordt als het ware verliefd op Teensy, die met haar lachbuien toont dat de wereld aan haar voeten ligt.

Geneviève, Teensy’s moeder, vertelt hen over Coco Robichaux, het stoutste meisje uit de Bayou. De meisjes denken dat Coco zich weleens kan voordoen als een braaf meisje, bijvoorbeeld in de gedaante van Denise Kelleher. Ze besluiten aan haar haren te trekken om de echte Coco te doen bovenkomen, maar dat gebeurd niet. De moeders organiseren een bijeenkomst waarin Vivi en Teensy hun verontschuldigingen aanbieden. Wanneer Denise in hun gezelschap luid boert wordt duidelijk dat ze bij hun groepje hoort.

Wanneer Geneviève de drie meeneemt naar The Bob, stellen de eigenaars hen voor aan hun dochtertje Caro. Die maakt haarzelf al vlug duidelijk door al blaffend haar verschijning te maken. Nu is hun groepje echt compleet.

De vier “zussen” hebben elkaar gevonden. Maar dit is nog maar het begin van de hele Ya-Ya-historie. Het boek gaat over de Ya-Ya's (de moeders) en hun petites-Ya-Ya’s (de kinderen) en très-petites-Ya-Ya’s (de kleinkinderen).

Ook al val ik in herhaling wanneer ik De Ya-Ya zusters in de bloei van hun leven goddelijk noem, toch is het echt wel zo. Het zit vol met katholieke normen en waarden en met diepgewortelde vriendschappen. Rebecca Wells heeft een boek geschreven dat geschikt is voor elke leeftijd, jong en oud. Dat komt waarschijnlijk door de verschillende leeftijden/generaties van de personages. Vooral het begin met de ontmoetingen, het ontstaan van de Ya-Ya zusters, vond ik heel leuk en energiek om lezen. De opzet van dit boek, in delen en hoofdstukken verdeeld met een inhoudsopgave, vind ik zeer handig en leest veel beter omdat je na ieder hoofdstuk het stukje even kan laten doordringen. Zo ben je echt goed mee. Ik vind dit boek iets beter dan De goddelijke geheimen van de Ya-Ya zusters omdat dit meer om de kinderen draait en iets minder serieus en iets meer levendig is. Maar zolang het over de Ya-Ya's gaat heb je een keeper in je handen.

ps:  zo ziet er een pecannoot uit, zelf had ik er nog nooit van gehoord: